Zwyczaj wysyłania miłosnych listów 14 lutego ogarnął niemal cały świat. Wiele osób do dziś uważa, że to właśnie tego dnia najlepiej łączyć się w pary. Wiersze na Walentynki to doskonały sposób na wyrażenie swoich uczuć. Jeśli nie masz pomysłu na to jak uświetnić ten niezwykły dzień skorzystaj z naszych propozycji.

 

Wybrane wiersze na Walentynki
Jak dobrze T. Różewicz
Jest już za późno, nie jest za późno E. Stachura
Prośba R. Wojaczek
Rozmowa liryczna K. I. Gałczyński
Miłość M. Pawlikowska-Jasnorzewska

 

Walentynki

Święto Zakochanych, popularnie zwane Walentynkami wypada 14 lutego. Tradycja związana z tym dniem przywędrowała do nas z Zachodu, gdzie Dzień Świętego Walentego obchodzono już w średniowieczu.

Nie oznacza to jednak, że o święcie zakochanych nie myślano już wcześniej. W czasach starożytnych na przykład, na terenie Cesarstwa Rzymskiego kawalerowie zbierali się i ze specjalnej urny losowali imię swojej przyszłej wybranki. To mogłoby więc tłumaczyć, skąd w walentynkowej symbolice Kupidyn oraz Eros. Luperkalia, bo tak je nazywano, były obchodzone 14 lutego, by uczcić Junonę uważaną za patronkę życia miłosnego kobiet i macierzyństwa ora boga przyroczy Fauna.

Dziś obchody Walentynek wyglądają zupełnie inaczej i sprowadzają się przede wszystkim do obdarowywania się miłosnymi liścikami lub drobnymi prezentami. Według danych amerykańskiej organizacji GCA, tego dnia na całym świecie wysyłanych jest niemal miliard pocztówek. Dzięki temu w rankingu świąt, z okazji których najchętniej wymieniamy się życzeniami Dzień Świętego Walentego zajmuje drugie miejsce, zaraz po Bożym Narodzeniu.

Najlepsze wiersze na Walentynki 2013

„Kochać i tracić…” Leopold Staff

Kochać i tracić, pragnąć i żałować,
Padać boleśnie i znów się podnosić,
Krzyczeć tęsknocie “precz!” i błagać “prowadź!”
Oto jest życie: nic, a jakże dosyć…

Zbiegać za jednym klejnotem pustynie,
Iść w toń za perłą o cudu urodzie,
Ażeby po nas zostały jedynie
Ślady na piasku i kręgi na wodzie.

„Niepewność”  Adam Mickiewicz

Gdy cię nie widzę, nie wzdycham, nie płaczę,
Nie tracę zmysłów, kiedy cię zobaczę;
Jednakże gdy cię długo nie oglądam,
Czegoś mi braknie, kogoś widzieć żądam;
I tęskniąc sobie zadaję pytanie:
Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?

Gdy z oczu znikniesz, nie mogę ni razu
W myśli twojego odnowić obrazu?
Jednakże nieraz czuję mimo chęci,
Że on jest zawsze blisko mej pamięci.
I znowu sobie powtarzam pytanie:
Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?

Cierpiałem nieraz, nie myślałem wcale,
Abym przed tobą szedł wylewać żale;
Idąc bez celu, nie pilnując drogi,
Sam nie pojmuję, jak w twe zajdę progi;
I wchodząc sobie zadaję pytanie;
Co tu mię wiodło? przyjaźń czy kochanie?

Dla twego zdrowia życia bym nie skąpił,
Po twą spokojność do piekieł bym zstąpił;
Choć śmiałej żądzy nie ma w sercu mojem,
Bym był dla ciebie zdrowiem i pokojem.
I znowu sobie powtarzam pytanie:
Czy to jest przyjaźń? czy to jest kochanie?

Kiedy położysz rękę na me dłonie,
Luba mię jakaś spokojność owionie,
Zda się, że lekkim snem zakończę życie;
Lecz mnie przebudza żywsze serca bicie,
Które mi głośno zadaje pytanie:
Czy to jest przyjaźń? czyli też kochanie?

Kiedym dla ciebie tę piosenkę składał,
Wieszczy duch mymi ustami nie władał;
Pełen zdziwienia, sam się nie postrzegłem,
Skąd wziąłem myśli, jak na rymy wbiegłem;
I zapisałem na końcu pytanie:
Co mię natchnęło? przyjaźń czy kochanie?